Data Act en toerisme: wat hebben ze met elkaar te maken? Europa bouwt sinds 2020 aan één markt voor data. De Data Act en de Data Governance Act regelen hoe data eerlijk en veilig gedeeld wordt. Voor toerisme komt er een eigen Europese dataruimte.
Het Europese uitgangspunt is eenvoudig. Data moet kunnen stromen, maar de eigenaar houdt zeggenschap. Delen gebeurt onder duidelijke voorwaarden, met een neutrale partij waar dat nodig is.
Een data space is daar de vorm voor. Het is een afsprakenstelsel waarin partijen data delen zonder die uit handen te geven. De Tourism Data Deal past dat principe regionaal toe, voor de vrijetijdssector.
De Europese Commissie presenteert haar plan voor één Europese markt voor data. Gemeenschappelijke dataruimtes per sector zijn de bouwstenen, ook voor toerisme.
De Commissie beschrijft hoe een gemeenschappelijke dataruimte voor toerisme eruit moet zien. Publieke en private partijen delen data om de sector slimmer en duurzamer te maken.
Verordening (EU) 2022/868 regelt het vertrouwen bij data delen. Onder meer met regels voor neutrale tussenpersonen, zogeheten data-intermediairs.
Verordening (EU) 2023/2854 geldt sinds 12 september 2025. Ze regelt wie toegang heeft tot data en onder welke eerlijke voorwaarden die gedeeld wordt. Voor de Data Act en toerisme geldt hetzelfde principe: de eigenaar houdt zeggenschap.
Verordening (EU) 2024/1028 verplicht platforms om gegevens over kortetermijnverhuur met overheden te delen. Het eerste Europese voorbeeld van verplicht data delen in toerisme.
In november 2025 stelde de Commissie voor de Data Governance Act op te laten gaan in de Data Act. Het voorstel ligt bij het Europees Parlement en de Raad.
De Data Act geldt sinds september 2025 direct in elk EU-land. Voor een hotel, park of camping gaat het vooral om grip op eigen data. Voor een DMO of gemeente om de vraag hoe je aan actuele cijfers komt.
Uitleg van de Europese Commissie: de Data Act en de datagovernanceverordening.
De Data Governance Act regelt het vertrouwen rond data delen. Ze introduceert de data-intermediair: een neutrale tussenpersoon die data laat stromen tussen partijen. Zo'n tussenpersoon mag de data niet voor zichzelf gebruiken.
Daarnaast regelt de wet data-altruïsme. Dat is data die mensen of bedrijven vrijwillig delen voor een algemeen belang. Ook het hergebruik van beschermde overheidsdata valt eronder.
De Tourism Data Deal volgt hetzelfde principe. De toetser heeft zelf geen belang bij de cijfers. De deelnemers bepalen wie erbij mag. En de afspraak ligt vast op papier en in de techniek.
Of de afspraak formeel onder de regels voor data-intermediairs valt, hangt af van de uiteindelijke inrichting. Die toets hoort bij de juridische uitwerking per regio.
In juli 2023 beschreef de Europese Commissie hoe een gemeenschappelijke dataruimte voor toerisme eruit moet zien. Het doel: bestemmingen en bedrijven slimmer, duurzamer en weerbaarder maken met gedeelde data.
De eerste stappen gaan over accommodatie en kortetermijnverhuur. Daar zijn de definities het verst uitgewerkt, en daar geldt sinds mei 2026 ook een verplichting voor platforms.
Voor hotels, parken en campings bestaat nog geen Europees kanaal. De dataruimte voor toerisme is een raamwerk, geen kant-en-klare oplossing. Regio's en sectoren moeten de invulling zelf organiseren.
Daar begint de Tourism Data Deal: regionaal, met de ondernemers zelf, en met definities die later aansluiten op Europa. Lees meer bij initiatieven.
Een data space is een stelsel van afspraken en techniek. Partijen delen data zonder die uit handen te geven. Elke deelnemer houdt de regie over wie zijn data gebruikt, en waarvoor.
Omdat de wet het delen niet afdwingt, moet vertrouwen het doen. Een datadeelovereenkomst legt dat vertrouwen vast. Een onafhankelijke partij bewaakt het. Zo ontstaat een beeld dat de regio kan gebruiken.
De ondernemer blijft eigenaar en bepaalt wie zijn cijfers ziet.
Een onafhankelijke partij toetst elk gebruik aan de afspraak.
Wie deelt, krijgt terug. Wie gebruikt, betaalt naar gebruik.
Vaste definities, zodat regio's aansluiten op elkaar en op Europa.

Meer over de werking: de datadeelovereenkomst. Deze pagina is een overzicht, geen juridisch advies. Voor de toepassing op een concrete situatie is toetsing door een jurist nodig. Stand: september 2026.
Nee. De Data Act verplicht accommodaties niet om bezetting of prijs te delen. Alleen platforms voor kortetermijnverhuur hebben sinds mei 2026 een eigen deelplicht. Voor de rest van de sector is delen vrijwillig.
Vooral meer grip op eigen data. Denk aan toegang tot data uit verbonden apparatuur en eerlijke voorwaarden in contracten met leveranciers. Ook overstappen naar een andere softwareleverancier wordt makkelijker.
Dat hangt af van de uiteindelijke inrichting per regio. De afspraak volgt wel hetzelfde principe: een neutrale toetser zonder eigen belang bij de cijfers. De formele toets hoort bij de juridische uitwerking.
Het voorstel uit november 2025 brengt de Data Governance Act onder in de Data Act. De principes van vertrouwen en neutraliteit blijven. Het voorstel ligt nog bij het Europees Parlement en de Raad.
Dat is het doel. Vaste definities voor bezetting, boekingen en prijs maken aansluiting later mogelijk. Eerst werkt de afspraak regionaal, met één beleidsvraag.

Ik gebruik cookies om deze site te laten werken en te verbeteren. Sommige onthouden je voorkeuren. Andere meten anoniem hoe de site wordt gebruikt. Je kiest zelf wat je toestaat. Weiger je, dan blijft de site gewoon werken. Meer lees je in mijn cookiebeleid.